Ik begrijp het wel.

Afgelopen dagen hebben we grotendeels gescheiden van elkaar doorgebracht. Twee van ons hebben de week door mogen brengen met lotgenoten met brandwonden in de Bosrijke omgeving van de Efteling. Drie van ons hebben zich thuis gevoeld in Den Bosch. En een van ons heeft de week met zijn klasgenoten in Brouwershaven doorgebracht.
De kleintjes die in Bosrijk een feestweek achter de rug hebben zijn te moe om boe of ba te zeggen. Letterlijk want hij is er schoor van en zij kon vanavond zowaar om 1900 uur zonder problemen de binnenkant van haar ogen gaan bekijken. Dit lukte haar gisteren bij thuiskomst onder geen beding. Geen frustratie van mijn kant hoor. Helemaal niet want ik viel gewoon wel in slaap. De oudste kwam ons vanmiddag bij thuiskomst met rode ogen en met moeite omhoog getrokken mondhoeken begroeten. En onze kleinste, zij had de afgelopen dagen de volledige aandacht van ons en dat was sinds vandaag toch even anders. Niet leuk, dat snap ik ook wel.
Nu is vrijdag altijd de dag dat ik een 8-urige werkdag maak. Aan het eind ervan kijk ik er weer naar uit om naar huis te rijden. Heel de dag heb ik me vooral met werk bezig gehouden… Ook wel zo prettig voor mijn werkgever. En voor mij om te beseffen waar ik het allemaal voor doe tenslotte.

Tja, toen we dan ook ge-zessen thuis kwamen was het helemaal niet zo gezellig. De een was boos, bleef boos. De ander vond het avond eten vies, alles was gezeur. Dan een jongedame die zelf wel even bepaalde hoe of wat. En dan een kleintje die het liefst mee kon zeuren maar haar ontbraken de woorden, gelukkig, nog.

De week is voorbij en het weekend staat voor de deur. De plannen die we hadden hebben we bijgewerkt . Nu staan er twee ritjes op de planning in plaats van tig. Ook goed.

Kom eens naast me zitten. Zei ik tegen de vader van onze kinderen. En zo zaten we samen op de rand van het bed nadat alle vier de kinderen naar bed waren gebracht. Ik zei: “Ik begrijp het wel hoor dat de kinderen zich heel de week van hun beste kant hebben laten zien en zich hebben ingehouden wanneer ze boos waren, als ze boos waren.
Ik begrijp het wel dat ze nu thuis zijn en als ze zich boos voelen ze zich boos kunnen gedragen en ook  boos kunnen zijn. Uiteindelijk is vermoeidheid de reden van alle boosheid. Nu we weer bij elkaar zijn is het voor ons als ouders fijn dat de kinderen het ook fijn vinden weer thuis. Dat ze blij zijn enzo. Blij en niet boos.
Ik begrijp het wel maar vind het niet leuk.”

IMG_7848

DE bosschebol

Wie kent het niet?

Wie kent het niet?
Tot een bepaalde leeftijd met je ouders mee, ieder weekend naar de camping.

Wij gingen met het hele gezin elk weekend getrouw richting Noord-Brabant, alwaar mijn moeder haar huishouden verplaatste naar de stacaravan. Hoewel een stacaravan tegenwoordig “chalet” heet, maar dat terzijde.

Wanneer onze kinderen vakantie hebben, zorgen opa en oma ook met veel liefde voor de kinderen, en wat een heerlijke plek is de camping dan toch weer voor die kleintjes! Hoewel camping tegenwoordig “recreatiepark” heet, maar dat terzijde.

Met de paasdagen in het vooruitzicht worden er voorbereidingen getroffen om alles gereed te maken voor het komend campingseizoen. Gas en water aansluiten, de boel luchten, schoonmaken, gras maaien en al het beddengoed en badlakens weer verhuizen.

De caravan heeft een compacte, lees kleine, indeling. Verbazingwekkend dat hele gezinnen daar hele zomers in vertoeven, maar… hoeveel ruimte heb je echt nodig!?
Zelf doen we altijd veel inspiratie op bij IKEA, zij zijn kampioen in het praktisch indelen van kleine ruimtes. En daar hebben we nog een mooie aanvulling op! Die badlakens… weg ermee, ontzettend inefficiënt. De kleine hoeveelheid beschikbare kasten wordt door de grote stapel badlakens nóg minder. Dit kan anders. Gebruik hydrofiele handdoeken; dun, licht, snel droog (ook fijn) en het neemt zoveel minder ruimte in.

Een soort van glamping word het dan… Glamping staat voor luxe kamperen in een bijzondere sfeer. Nou!
Caravan wordt chalet, camping wordt recreatiepark, kamperen wordt glamping. Badstof handdoeken worden hydrofiele handdoeken. Weinig kastruimte wordt… dat er meer zomerschoenen meegaan dit seizoen!

badstof handdoeken badstof badleken vs hydrofiledoeken

#handdoek #badlaken #ruimte #compact #camping #glamping #hydrofiel #caravan #camperen #strandlaken

Spaarpunten

Ik weet nog dat mijn moeder, uit de tijd van de filter koffie, de Douwe Egberts zegels spaarde. En als ik mij goed herinner lager er ook Pickwick zegels in de la en weet ik al wat niet meer voor spaaractie zegels. Een la, een hele la in gebruik voor spaaracties! Dat nooit, als ik later groot ben.

Nu ben ik groot en haal zelf de boodschappen. Hoewel ik dit liever delegeer maar daar gaat het hier niet om…
Wij halen de boodschappen, trouw als we zijn bij onze buurtsuper Plus. En bij het afrekenen van onze nieuwe voorraad kopen we de zegeltjes. Mooi spaarsysteem.

Aan andere spaaracties heb ik inderdaad niet veel meegedaan in mijn boodschappen carrière. Wel toen Optimel begon met codes toe te voegen aan haar pakken. Dit op aandringen van mijn moeder. Als we dan samen zouden gaansparen dan haalden we dubbel zoveel punten die we konden inwisselen voor leuke allerlei. Feit is dat we gespaard hebben en in onze account hebben ingevoerd maar iets leuks dat is er niet van gekomen!

Tot de volgende oproep in de nieuwsbrief van de basisschool van onze 6-jarige geplaatst werd:
Hierbij een oproepje van de overblijfouders. Wij willen de kinderen graag met leuk en afwisselend speelgoed laten spelen tijdens het buitenspelen, alleen is dit een kostbare zaak. Daarom vragen wij uw hulp, we kunnen namelijk met Optimel en Campina spaarpunten speelgoed aanschaffen met een flinke korting. Deze punten vindt u aan de bovenkant van de verpakking en bestaat uit 9 of 11 karakters. Heeft u deze punten en doet u er niets mee, dan vraag ik u deze aan school te geven.

Het is een goed initiatief: de kinderen tijdens de overblijf met leuk en afwisselend speelgoed laten spelen. Te meer omdat onze zoon met enige regelmaat op de “rustbank” moet zitten omdat de gassies weer eens te wild, te ruw en teveel op elkaar hebben liggen rollenbollen.
Sparen in het belang van onze zoon dat doe ik dan ook graag.
Wij vijf drinken melk en de 2 liter pakken die ik normaliter koop werden ingeruild voor de 2,4 liter pakken van Campina

Dan wanneer het ontbijt achter de kiezen zit en we de deur uit moeten om naar school te gaan is het pak melk leeg. In een slag en stoot waar een ervaren bokser u tegen zegt pak ik het lege pak melk, de rugtas van onze zoon, onze dochter in een ander arm en ik geeft de hond het commando: KOM en loop de keuken uit richting gang om op weg te gaan naar school waar onze kleine om 08:25 uur binnen moet zijn.

Op school staat er in de hal een kast met 3 Optimel en Campina pakken als voorbeeld voor de andere ouders die ook sparen. Eerlijk moet ik zijn door te zeggen dat ik dacht dat het een plekje was om de pakken met spaarcodes te verzamelen. Mij was het hele spaar-administratie-systeem achter deze actie op school onbekend. Ik dacht er staan 3 pakken ik zet de mijne er bij. De code, waar het hier om gaat die hebben ze erbij. Zoveel melk er bij ons doorheen gaat zoveel pakken had ik op het kastje gezet. Trots dat ik mee spaarde in het belang van de speelvaardigheden van onze zoon lag er gisteren en briefje op de kast.

Vandaag heb ik geen pak melk neergezet, noch de code uitgeknipt!

IMG_0747

Verjaardagen

Elke zondag was het de traditie dat we soep, groentesoep gingen eten bij oma en opa op zuid.
Mijn moeder met haar gezin, haar 2 broers en haar 4 zussen. Deze gezinnen tezamen hadden 11 kinderen. 6 jongens en 5 meiden. Oma en opa hadden een 4 kamer hoek-woning. Bij binnenkomst rechts hun slaapkamer, daarnaast de hobbykamer van opa, de keuken en vanuit de woonkamer kwam je in de logeerkamer. Hier stond een opklapbed verscholen achter een gordijn en wat speelgoed uit de tijd dat mijn moeder nog kind was.
Bij binnenkomst begroeten wij een ieder en stormden mijn zus en ik nadien de zijkamer in om onze neefjes en nichtjes te begroeten. Er leek een vast spel gespeeld te worden; vadertje en moedertje en mijn oudste neef liep bij binnenkomst op handen en knieën over de grond omdat hij tijger was! Hoe een tijger onderdeel is in dit spel is mij nooit duidelijk geworden… Al snel werd het kamertje zonder kachel overigens te heet, te druk, te klein en verplaatsten wij ons naar de woonkamer. Dat was toch ook niet helemaal de bedoeling!

Oma en opa woonden op steenworp afstand van de Maastunnel voetgangerstunnel en een nieuwe traditie werd geboren. Dan wanneer de kinderen het kleine kamertje uit komen dan hop naar de tunnel. Er gingen meestal een paar ooms mee die de weg erna toe als een feestje maakten. Eenmaal in de tunnel konden we rennen, springen, tikkertje doen en gillen vooral heel hard gillen. En dan weer terug naar oma en opa. Uitgeraasd.

Zo waren ook de verjaardagen. Vele verjaardagen en veel kinderen bij elkaar. Het begon steevast in de kamer van een van onze neefjes of nichtjes. En elke keer als er een kind bij kwam veranderde de samenstelling en evenzo de interactie. Of het kwam omdat de verhouding jongens en meisjes in evenwicht was dat weet ik niet maar op de verjaardag die wij gisteren vierden was de verhouding niet in evenwicht. Meer jongens dan meisjes. En naarmate er telkens een jongetje bij kwam werd er harder gestoeid, gerend, gegild in MIJN HUIS.

Uitgerekend mijn moeder, die vroeger toch echt met een touw met koek in haar hand stond om de kinderen te vermaken, zei: “kinderen van tegenwoordig kunnen niet meer zelf spelen.”  Trouwens niet op de verjaardagen waar zij zelf de gastvrouw was hoor.
Zo was ik gisteren de gastvrouw. En heb geleerd wat mijn rol zal zijn op een volgende kinderverjaardag waar ik te gast ben…..lopen naar de Maastunnel voetgangerstunnel…hoe ver dan ook…

Tegenwoordig kunnen de kinderen echt nog wel zelf spelen maar zijn er geen ooms of tantes mee die opstaan om met ze te gaan koekhappen.

koekhappen

Toneelspelen

Het is 03:40 uur wanneer Tuttabella naast mijn bed staat te fluisteren dat ze haar muis niet kan vinden. Ze kruipt tussen ons in en ik strompel in mijn slaap naar haar kamer om haar muis te halen. Alles voor mijn nachtrust.

Nog voor mijn wekker om 06:10 uur is afgegaan is ze wakker. Ze zegt dat ze naar haar eigen bed wilt. Daar ben ik het niet mee eens. En ze zet het op een blèren waarbij 10 schapen vergeleken niets zijn. Ze acteert haar gejammer, gehuil, gesmeek als ware het Linda Blair.
De heer des huizes en ik hebben hier zooo geen zin in. En weten uit eerdere ervaringen dat ze haar zin met alle gemak een uur lang door kan drijven.
Happy Monkey komt inmiddels ook zijn bed uit gestrompeld voor een bezoek aan het toilet. Ik begeleid hem nadien terug naar zijn bed en vertel hem dat hij nog maar even lekker moet gaan slapen omdat het nog zo vroeg is.

Tuttabella zit helemaal in haar rol en niets wat we zeggen lijkt indruk te maken. De klok geeft 06:45 uur aan en ze staat naast mij in de badkamer en zegt dat ze naar het toilet moet. Ik help haar uit haar slaapzak, pyjama en ontdoe haar van haar luier. Zet haar op het toilet en nadien help ik haar weer in haar pyjama en leg haar terug in ons bed. Wat dacht ik nou???

Pic slaapt in het souterain….maar niet voor lang meer denk ik. Of toch wel…. onze slaapkamer met entree naar de badkamer is goud waard. Of in dit geval een scène uit The Exorcist.

rust in huis

Pizza

Een vrije dag genomen. Check.
Taart besteld. Check.
Verjaardagscadeaus gekocht. Check.
Slingers en ballonnen opgehangen. Check.
Traktatie klaar maken. Check

Vanochtend 06:30 uur stond Pic aangekleed en al naast mijn bed. In mijn slaap vertelde ik hem dat het best nog wel vroeg was en dat hij even tussen ons in moest gaan liggen. Elke minuut tot het 06:50 uur was werd geteld. Nog 18 minuten, nog 17 minuten, nog 16 minuten. Toen de andere twee ook wakker waren werden de cadeaus onderling verdeeld en werd er luidkeels “happy birthday” gezongen. Een reisje naar Barcelona met de bijbehorende reisgids en plattegrond van de stad werd cadeau gegeven, een masker van  Call of Duty Ghost en een envelop met krasloten.

Happy Monkey naar school gebracht en een tussenstop bij de bakker om een, naar achteraf bleek, harde koek-fruit-schnitt voor de leraren te kopen. De heer des huizes haalde Pic uit school want tussen de middag hoefde hij vandaag niet over te blijven. Oma kwam een boterhammetje mee eten en gaf tegelijkertijd haar cadeau af.

Nog geen 3 uur na het leven te hebben geschonken eten we pizza. Deze traditie wil ik er graag in houden. Of dit nu komt omdat ik zo van tradities houd of gewoon van pizza dat is mij nu nog even niet duidelijk! Elk jaar op zijn verjaardag eten we pizza. Zo ook vandaag. Dat de hele diner-ceremonie een andere vorm heeft gekregen dan ik graag gezien had komt door de omstandigheden. De omstandigheden nemen blijkbaar soms gewoon de leiding…..en dat is maar goed ook.

Inmiddels is hij 11 jaar geworden en het geboorteverhaal van 26 september 2003 is voor mij, als moeder zijnde, zoveel groter dan voor hem…..en dat is maar goed ook.

We eten pizza.

wpid-wp-1411743729024.jpeg

Meisje

NC

NC

Ik heb een meisje met dromen,
Al haar dromen blijven binnen stromen.
Het zijn er zoveel,
Over allerlei dingen die zij wil.
Ze leert dat ze dromen nooit op mag geven,
want wat is een mens zonder dromen in het leven.
Zij zal altijd blijven dromen,
En wie weet zullen haar dromen ooit uitkomen.